Quanti gioie si in grado ‘e ce dà.
Ma quanti sofferenz ‘e avuta suppurtà.
Quanti figlie tuoie, t’anna rinnegat
Ma tu no, tu nun c’e maie abbandunat.
Ancor oggi c’abbracc, pur si ‘e bracc te l’anna luat
Ancor oggi, tu chiagn, pur si l’uocchie te l’anna stracciat.
Parlan ‘e te, tutto ‘o munn parle ‘e te.
Ma a verità ‘a sapimm sultant nuie,
nuie ca simm nat ccà.
Tu si a cchiù bella città che sta terr c’ha putut dà.
E nisciun maie, ncopp a stu pianet, te po’ luntanament assumiglià.

Nessun commento:
Posta un commento