“Pullecenè”

Tu ca int'a disperazione sapive purtà 'o surrise e regnive d'emozione a stù popolo d'o paravise. Tu annaccuoave 'o dulore arate a 'na maschera nera, sapive cantà l'ammore pure a chi stev' int'a miseria! 

 Pullecenè tuorne n'ata vota Napule sape sule chiagnare, 'e juorne so triste 'e chiove, regalace na juornate 'e sole! Pullecenè canta a cielo pè nuije, dincello 'o Padrone ca nun se scorde, e chi soffre miez'o mare d'è guaije. Pullecenè pullecenè quann'ì ricorde... 

 Tu ca pazziave cù 'e creature ca mo lè mparane a fa 'e rapine, tu ca saziave senza magnà 'e puverielle, cu na battuta e na canzone pittave e juorne 'e jierane cchù belle! Pullecenè falle pè Napule mannace nu muorz'e speranza, e fa ca Ddio sta vicine a chi soffre nchiuse int'a na stanza.